بررسی تربیت وتربیت عرفانی از منظر علامه طباطبایی(ره)وامام خمینی(ره)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری عرفان اسلامی و اندیشه امام خمینی گروه الهیات و معارف اسلامی،واحد خمین،دانشگاه آزاد اسلامی ،خمین،ایران

2 دانشیار،دانشگاه ادیان و مذاهب،قم،ایران

چکیده

با توجه به رشد فزاینده انگیزه های عرفانی در جوانان که سبب رشد مسلک ها و دیدگاه های نابخردانه گردیده است.این پژوهش بدنبال بررسی دیدگاه های تربیت وتربیت عرفانی دو عارف نستوه و بزرگوار را به لحاظ اهمیت شخصیت آنان یعنی حضرت امام خمینی (ره)و حضرت علامه طباطبایی(ره) برآمده است. در این پژوهش که از روش توصیفی _تحلیلی استفاده شده است. ابتدا به بیان اصول تربیت ومراحل سیر و سلوک عرفانی از منظر این دو عارف پرداخته و سپس به مقایسه دیدگاه ها و تاثیر تربیت عرفانی هر کدام را در آثار آنان پرداخته شده است. ضمنا روش جمع آوری اطلاعات نیز کتابخانه ای بوده است. هر چند امام خمینی(ره) از نظر اساتید عرفانی با علامه طباطبایی(ره) فرق داشتند اما در رویه تربیت عرفانی همسان بودند چنانچه هردو بزرگوار روش فلسفی _ قرآنی داشتند. هر دو مسیر سیر و سلوک عرفانی را شخصا طی نموده اند. امام خمینی(ره)، از همان اوان جوانی در کنار تحصیل و اشتغال به دروس‏‎ ‎‏فقه و اصول در حوزه به فلسفه و عرفان، در تهذیب نفس و کسب حالات‏‎ ‎‏و مقامات عرفانی توجه و عنایت خاص داشته است.‏ ‏‏از نکات برجسته در تربیت عرفانی امام این است که وی بین مباحث‏‎ ‎‏عرفانی و براهین عقلی هیچ گونه تعارض نمی بیند، و این دو را، در رابطه‏‎ ‎‏تنگاتنگ با یکدیگر معرفی می کند. امام عرفان را جدای از حضور در‏‎ ‎‏صحنه های مختلف اجتماعی نمی داند، بلکه آن را وسیله ای برای تحول و‏‎ ‎‏اصلاح جامعه و مردم معرفی می کند.

کلیدواژه‌ها